Σας παρουσιάζουμε πως βίωσαν συναθλητές μας τη συμμετοχή στον 37ο Αυθεντικό Μαραθώνιο Αθηνών και το μοιράζονται μαζί σας. Ακολουθούν οι σκέψεις τους όπως ακριβώς θέλησαν να τις μοιραστούν μαζί μας!
Συγχαρητήρια σε όλους για τη συμμετοχή και τον τερματισμό στον 37ο ΑΜΑ.
Ο 37ος Αυθεντικός Μαραθώνιος Αθηνών ήταν για μένα ο έβδομος μαραθώνιος που θα έτρεχα. Ήδη είχα τρέξεις άλλους έξι, οι τέσσερις από τους οποίους ήταν στην Αθήνα. Το κλίμα κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας μου δεν ήταν καλό. Μυικοί τραυματισμοί, έκτακτες επαγγελματικές και οικογενειακές υποχρεώσεις με ανάγκασαν να μείνω πολύ πίσω στην προπόνησή μου. Δύο φορές κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας μου αποφάσισα να εγκαταλείψω την ιδέα, γιατί δεν μου έβγαινε χρονικά, αλλά επανερχόμουν. Μία εβδομάδα πριν από τον αγώνα αρρώστησα! Αρχικά αποφάσισα να εγκαταλείψω οριστικά την προσπάθεια. Θεώρησα αν μη τι άλλο ότι όλα αυτά ήταν «σημάδια» από το σύμπαν, που μου έλεγε να μην τρέξω φέτος. Λίγες ημέρες πριν από τον αγώνα κι ενώ είχα εγκαταλείψει οριστικά τις προπονήσεις που θα με διατηρούσαν σε μια καλή φυσική κατάσταση, κάπου πήρε το μάτι μου μια ρήση του Τζων Κέννεντυ (JFK), “When the going gets tough, the tough get going” («όταν η συνέχεια γίνεται ζόρικη, οι ζόρικοι συνεχίζουν»)! Αυτό ήταν, αφού είχα και τη σχετική διαβεβαίωση από τον γιατρό μου ότι η φαρμακευτική αγωγή που έπαιρνα δεν επηρέαζε την καρδιακή ή άλλη λειτουργία του οργανισμού μου, αποφάσισα να τρέξω.
Δυσκολεύτηκα πάρα πολύ στη διαδρομή, ειδικά στα τελευταία χιλιόμετρα. Δεν έκανα τον καλύτερο χρόνο, δεν ήταν καν εύκολο για μένα να τερματίσω, όμως δεν το μετάνιωσα. Καθώς έμπαινα στο Καλλιμάρμαρο συνειδητοποίησα αυτό που είχα ακούσει από παλαιότερους μαραθωνοδρόμους: «κάθε φορά που αντικρίζεις το Παναθηναϊκό Στάδιο, η συγκίνηση είναι η ίδια, όπως την πρώτη φορά».
Γκέκας Απόστολος
«Πρωί 10ης Νοεμβρίου 2019. Μαραθώνας. Στέκομαι στην εκκίνηση του αυθεντικού μαραθωνίου για τρίτη συνεχόμενη χρονιά. Είμαι ενθουσιασμένη,είμαι χαρούμενη, αλλά συνάμα είμαι φοβισμένη...Έχω κάνει καλή και σωστή προετοιμασία με πολλές θυσίες, με πολύ κόπο, με πίεση χρόνου και αρκετές δυσκολίες..Δεν έχω στόχο χρόνου. Θέλω μονάχα να μπω υγιής στο Καλλιμάρμαρο...Ξέρω ότι η κλασσική διαδρομή είναι απαιτητική, είναι δύσκολη...Δεν αστειεύεται, δε χαρίζεται...δε σε αφήνει να την υποτιμήσεις... Μπλοκ 9 λοιπόν και ξεκινάμε!Και φέτος έχω τη χαρά να τρέχω παρέα με μια ομάδα φίλων που μοιραστήκαμε προπονήσεις, αγωνίες, χαρές, χιλιόμετρα, ανηφόρες...ο έμπειρος Δημήτρης, η Ζίνα, η Μαριάννα, ο Στέλιος, η Μιχάελα, ο Πάνος, ο Αστέρης και η Αλεξάνδρα ξεκινήσαμε παρέα. Τα πρώτα χιλιόμετρα κύλησαν εύκολα, με συγκρατημένο ενθουσιασμό...όλα ήταν καλά...το σώμα μου όμως μου έστελνε ανησυχητικά μηνύματα..δεν ήμουν στην καλύτερη κατάσταση...δεν ήμουν σε καλή μέρα...ο καιρός ιδιότροπος...υγρασία και βροχούλα και κόντρα αέρας...κουράστηκα γρήγορα...έμεινα πίσω από την παρέα. Ο Δημήτρης δε με άφησε. Έτρεξε δίπλα μου για να μην τα παρατήσω. Θυσίασε μια ενδεχομένως καλύτερη προσωπική επίδοση για να με προσέχει...Δε θα τα παρατήσω έλεγα μέσα μου. Για την Κατερίνα, για να της πάω το μετάλλιο. Για μένα και τους κόπους μου...Πρέπει να μπω στην Αθήνα....Κάθε χιλιόμετρο και μια νίκη. Κάθε νίκη και περισσότερη ελπίδα...Στο 32ο χλμ ξέρω ότι θα τερματίσω. Έχει λιακάδα.Βάζω μουσική. Ντοπάρομαι. Τρέχω μόνο. Τρέχω με χαρά! Τρέχω με ανυπομονησία. Με μια εσωτερική δύναμη που δεν ξερεις ότι την έχεις αν δεν τρέξεις στην κλασσική διαδρομή! Άλλα 5χλμ! Τα πόδια πονάνε αλλά η ψυχή τους έχει φορέσει φτερά! Κοιτάζω το Δημήτρη πάντα δίπλα μου και κάποια στιγμή δακρύζω...μην κλαις μου λεει!τελειώσαμε!!μπαινουμε στο Καλλιμάρμαρο και είμαι περήφανη!ειμαι ενθουσιασμένη και χαρούμενη!Τερματιζουμε χέρι χέρι με τον συνοδοιπόρο μου και είμαι ευγνώμων που αξιώθηκα άλλη μια φορά να ολοκληρώσω ένα τέτοιο άθλο...οι αγκαλιές των φίλων πνίγονται σε γέλια και σε δάκρυα! Ο Αυθεντικός Μαραθώνιος είναι καθε φορά μια μεγαλειώδης, μια μοναδική εμπειρία! Η κλασική διαδρομή σου μαθαίνει την υπομονή, την επιμονή, την αντοχή, την αλληλεγγύη. Σου φανερώνει τη δύναμη που έχεις μέσα σου. Σε απογυμνώνει σαν άνθρωπο,μαρτυρά το χαρακτήρα σου. Σε ατσαλώνει και γι αυτό σε βελτιώνει...είθε να αξιωθούμε να το ζήσουμε και του χρόνου!»
Καραμανώλη Ουρανία
Ο 37ος Αυθεντικός Μαραθώνιος Αθηνών ήταν για μένα ο έβδομος μαραθώνιος που θα έτρεχα. Ήδη είχα τρέξεις άλλους έξι, οι τέσσερις από τους οποίους ήταν στην Αθήνα. Το κλίμα κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας μου δεν ήταν καλό. Μυικοί τραυματισμοί, έκτακτες επαγγελματικές και οικογενειακές υποχρεώσεις με ανάγκασαν να μείνω πολύ πίσω στην προπόνησή μου. Δύο φορές κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας μου αποφάσισα να εγκαταλείψω την ιδέα, γιατί δεν μου έβγαινε χρονικά, αλλά επανερχόμουν. Μία εβδομάδα πριν από τον αγώνα αρρώστησα! Αρχικά αποφάσισα να εγκαταλείψω οριστικά την προσπάθεια. Θεώρησα αν μη τι άλλο ότι όλα αυτά ήταν «σημάδια» από το σύμπαν, που μου έλεγε να μην τρέξω φέτος. Λίγες ημέρες πριν από τον αγώνα κι ενώ είχα εγκαταλείψει οριστικά τις προπονήσεις που θα με διατηρούσαν σε μια καλή φυσική κατάσταση, κάπου πήρε το μάτι μου μια ρήση του Τζων Κέννεντυ (JFK), “When the going gets tough, the tough get going” («όταν η συνέχεια γίνεται ζόρικη, οι ζόρικοι συνεχίζουν»)! Αυτό ήταν, αφού είχα και τη σχετική διαβεβαίωση από τον γιατρό μου ότι η φαρμακευτική αγωγή που έπαιρνα δεν επηρέαζε την καρδιακή ή άλλη λειτουργία του οργανισμού μου, αποφάσισα να τρέξω.
Δυσκολεύτηκα πάρα πολύ στη διαδρομή, ειδικά στα τελευταία χιλιόμετρα. Δεν έκανα τον καλύτερο χρόνο, δεν ήταν καν εύκολο για μένα να τερματίσω, όμως δεν το μετάνιωσα. Καθώς έμπαινα στο Καλλιμάρμαρο συνειδητοποίησα αυτό που είχα ακούσει από παλαιότερους μαραθωνοδρόμους: «κάθε φορά που αντικρίζεις το Παναθηναϊκό Στάδιο, η συγκίνηση είναι η ίδια, όπως την πρώτη φορά».
Γκέκας Απόστολος
«Πρωί 10ης Νοεμβρίου 2019. Μαραθώνας. Στέκομαι στην εκκίνηση του αυθεντικού μαραθωνίου για τρίτη συνεχόμενη χρονιά. Είμαι ενθουσιασμένη,είμαι χαρούμενη, αλλά συνάμα είμαι φοβισμένη...Έχω κάνει καλή και σωστή προετοιμασία με πολλές θυσίες, με πολύ κόπο, με πίεση χρόνου και αρκετές δυσκολίες..Δεν έχω στόχο χρόνου. Θέλω μονάχα να μπω υγιής στο Καλλιμάρμαρο...Ξέρω ότι η κλασσική διαδρομή είναι απαιτητική, είναι δύσκολη...Δεν αστειεύεται, δε χαρίζεται...δε σε αφήνει να την υποτιμήσεις... Μπλοκ 9 λοιπόν και ξεκινάμε!Και φέτος έχω τη χαρά να τρέχω παρέα με μια ομάδα φίλων που μοιραστήκαμε προπονήσεις, αγωνίες, χαρές, χιλιόμετρα, ανηφόρες...ο έμπειρος Δημήτρης, η Ζίνα, η Μαριάννα, ο Στέλιος, η Μιχάελα, ο Πάνος, ο Αστέρης και η Αλεξάνδρα ξεκινήσαμε παρέα. Τα πρώτα χιλιόμετρα κύλησαν εύκολα, με συγκρατημένο ενθουσιασμό...όλα ήταν καλά...το σώμα μου όμως μου έστελνε ανησυχητικά μηνύματα..δεν ήμουν στην καλύτερη κατάσταση...δεν ήμουν σε καλή μέρα...ο καιρός ιδιότροπος...υγρασία και βροχούλα και κόντρα αέρας...κουράστηκα γρήγορα...έμεινα πίσω από την παρέα. Ο Δημήτρης δε με άφησε. Έτρεξε δίπλα μου για να μην τα παρατήσω. Θυσίασε μια ενδεχομένως καλύτερη προσωπική επίδοση για να με προσέχει...Δε θα τα παρατήσω έλεγα μέσα μου. Για την Κατερίνα, για να της πάω το μετάλλιο. Για μένα και τους κόπους μου...Πρέπει να μπω στην Αθήνα....Κάθε χιλιόμετρο και μια νίκη. Κάθε νίκη και περισσότερη ελπίδα...Στο 32ο χλμ ξέρω ότι θα τερματίσω. Έχει λιακάδα.Βάζω μουσική. Ντοπάρομαι. Τρέχω μόνο. Τρέχω με χαρά! Τρέχω με ανυπομονησία. Με μια εσωτερική δύναμη που δεν ξερεις ότι την έχεις αν δεν τρέξεις στην κλασσική διαδρομή! Άλλα 5χλμ! Τα πόδια πονάνε αλλά η ψυχή τους έχει φορέσει φτερά! Κοιτάζω το Δημήτρη πάντα δίπλα μου και κάποια στιγμή δακρύζω...μην κλαις μου λεει!τελειώσαμε!!μπαινουμε στο Καλλιμάρμαρο και είμαι περήφανη!ειμαι ενθουσιασμένη και χαρούμενη!Τερματιζουμε χέρι χέρι με τον συνοδοιπόρο μου και είμαι ευγνώμων που αξιώθηκα άλλη μια φορά να ολοκληρώσω ένα τέτοιο άθλο...οι αγκαλιές των φίλων πνίγονται σε γέλια και σε δάκρυα! Ο Αυθεντικός Μαραθώνιος είναι καθε φορά μια μεγαλειώδης, μια μοναδική εμπειρία! Η κλασική διαδρομή σου μαθαίνει την υπομονή, την επιμονή, την αντοχή, την αλληλεγγύη. Σου φανερώνει τη δύναμη που έχεις μέσα σου. Σε απογυμνώνει σαν άνθρωπο,μαρτυρά το χαρακτήρα σου. Σε ατσαλώνει και γι αυτό σε βελτιώνει...είθε να αξιωθούμε να το ζήσουμε και του χρόνου!»
Καραμανώλη Ουρανία
